Wzajemna sympatia rodzi się z podobieństw i wspólnych cech.
Chodzi tu nie tylko o podobieństwo psychiczne, ale również o podobieństwo fizyczne.
Zdecydowanie szybciej zaprzyjaźniamy się z osobami, które przeżyły podobne co my doświadczenia, czy będzie to choroba, czy porzucenie przez ukochaną osobę, czy trudne dzieciństwo.
Z taką osobą szybko znajdujemy wspólny język, szybciej obdarzamy sympatią.
Wspólne przeżywane doświadczenia umacniają więzi miedzy ludźmi. Nie muszą być przeżywane dokładnie tak samo, wystarczy, że są przeżywane podobnie.
Rozumiemy emocje, które im towarzyszą. Wiemy dokładnie o co w tym wszystkim chodzi, wiemy dokładnie co czuje druga osoba.
Osoba odmienna od nas, będzie intrygująca i ciekawa!!!
Ale czy rzeczywiście obdarzymy sympatią i zaufaniem osobę, która widzi wszystko inaczej? Która nie rozumie tego, co czujemy?
Czy chcielibyśmy podzielić się swoimi odczuciami z kimś, kto ich nie zrozumie, ba może je nawet wyśmiać?
Tutaj znalazłam bardzo interesujący artykuł:
Lub i daj sie lubić
